Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

#9

Το μάτι μου γαρίδα ή αλλιως indie γαρίδες ψητές


Λοιπόν άκουγα και διάβαζα πάντα τους μάγειρες και τις μαγείρισσες να λένε ότι τα καλύτερα φαγητά γίνονται "με ό,τι έχει το ψυγείο". Διαφωνώ. Αν σκεφτώ το ψυγείο μου όσο ήμουν φοιτήτρια, το μοναδικό πράγμα που δεν έλειπε ποτέ ήταν κάπαρη τουρσί. Αν δε σκεφτώ, ψυγεία άλλων περνάμε στις παγοκύστες και σε βρώμικα πιάτα μυστηριωδώς χωμένα στην κατάψυξη (hardcore, αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο ποστ, ίσως και για εντελώς άλλο μπλογκ). Μοιραία λοιπόν κάπαρη+ παγοκύστη= delivery.

Πρόσφατα όμως αναθεώρησα. Αν η κουζίνα είναι λίγο οργανωμένη κάτι γίνεται... Η κουζίνα μας λοιπόν την περασμένη εβδομάδα μπήκε σε φάση Σαρακαστής: θαλασσινά, χαλβάδες, ταραμάδες κ.α. νόστιμα. Γαρίδες με το κιλό δηλαδή... αλλά και πως να τις φας; Ακόμη και το κλασικό αγαπημένο λαδολέμονο το βαριέσαι και θες κάτι άλλο. Αυτό το άλλο είναι αυτή η συνταγή χωρίς πολλά πολλά.



The Vaccines/ Post break-up sex και post γαρίδες http://www.youtube.com/watch?v=dU9hrd35Dsg

Οι γαρίδες: Monster γαρίδες, όσο πιο μεγάλες τόσο καλύτερα. Φρέσκες ή κατεψυγμένες και καθαρισμένες. Όσες θέλουμε εννοείται.
Η μαρινάδα: Ελαιόλαδο, ξύσμα από ένα λεμόνι (ναι, βιολογικό ακέρωτο is better) και worcestershire sauce. Προαιρετικά λίγο λευκό κρασί. 
The twist: κόλιανδρο! Το συνηθέστερο είναι να βρείτε κόλιανδρο σε κόκκους. 
Προσοχή!! Μην το βάλετε έτσι στη μαρινάδα, δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα. Πρέπει να σπάσετε τους κόκκους είτε σε ένα γουδοχέρι είτε τυλίγοντας αρκετή ποσότητα σε μία καθαρή πετσέτα και χτυπώντας στον πάγκο της κουζίνας (αυτό είναι αρκετά εκτονωτικό μπορείτε να το κάνετε και στον ελεύθερό σας χρόνο άνευ συνταγής...). Αν είχα πάντως, θα έβαζα φρέσκο. 
+Αλάτι
+Πιπέρι

Adele / Rolling in the deep http://www.youtube.com/watch?v=rYEDA3JcQqw
Βάζετε τις γαρίδες σε ένα μπωλ και τις αναμιγνύετε με τα υλικά της μαρινάδας. Η ποσότητα πρέπει να είναι τόση ώστε να καλύπτει τις γαρίδες που έχετε. 
Γενικά σκεφτείτε ότι θέλετε να κυριαρχεί η worcestershire sauce -που είναι εύκολο διότι είναι έντονη- αλλά όχι το κρασί, αν βάλετε. Το ελαιόλαδο επίσης είναι για το ψήσιμο, οπότε μην τις πνίξετε σ' αυτό. Αφήνετε τουλάχιστον μία ώρα στη μαρινάδα, όσο περισσότερο τόσο πιο έντονη η γεύση. 

Home Edward Sharpe & the Magnetic Zeros  http://www.youtube.com/watch?v=rjFaenf1T-Y
Προθερμένετε το φούρνο στους 180 βαθμούς για ένα δεκάλεπτο. Ξαπλώνετε τις γαρίδες πάνω στη σχάρα, τη μία δίπλα στην άλλη. Ψήνετε στο γκριλ για δέκα λεπτά. Όχι παραπάνω όμως αλλιώς θα γίνουν σκληρές και άνοστες. Και δεν θέλουμε. 

Τρώτε και τρώμε πανευτυχείς ακούγοντας αυτό:
Nick Cave & The Bad Seeds / Breathless (many thanks to David for the song)


υ.γ: Σίγουρα παίρνει βελτιώσεις και αλλαγές, αλλά ως έμπνευση της στιγμής δούλεψε σούπερ ακόμα και ανάμεσα στα κλασικά της Κ. Δευτέρας. Τρώγονται και κρύες σε φάση που δεν σε πιάνει ύπνος, τύπου "έλα-μωρέ-φρούτα-είναι-τα-θαλασσινά". 

xx

#8

Σπεύδε βραδέως. 
Η φράση "σπεύδε βραδέως" είναι μακράν η πιο κοντινή και πιο αγαπημένη μου. Γι' αυτό και η σχετική καθυστέρηση στα ποστ.

Εν τω μεταξύ ήρθε η άνοιξη και μου άνοιξε την όρεξη.
Τέλειο τραγούδι για Δευτέρα, the naked and tha famous το όνομα της μπάντας, "young blood" το τραγούδι. Ακούγεται τρώγοντας κρέπες -αγοραστές εννοείται τώρα με την κρίση δεν έχω όρεξη για μαγειρέματα (γκλουπ)- στο Λυκαβηττό.
Αν δεν ήμουν εντελώς κότα θα ρωτούσα αυτή την οικογένεια -Αλβανών πιστεύω αλλά δεν είμαι σίγουρη- που έκανε το πικ-νικ της με θέα τον τσιμεντένιο "απλωμένο τραχανά" (copyright Kapsel) και τη μουσική στο τέρμα, τι ήταν αυτό το ψωμί που είχαν μαζί τους... σαν τηγανόψωμο, σαν κρέπα, δεν μπόρεσα να καταλάβω.
Έμεινα με την περιέργεια δηλαδή αλλά τι να κάνουμε ο τολμών νικά και εγώ σπεύδω βραδέως.

http://www.youtube.com/watch?v=WdO85Qf4Poc&playnext=1&list=PLFA1F5CF2AA473A41